Lynn's blackboard

ตอนนี้แอบอารมณ์อินบลูอยู่ไม่หน่อยค่ะ...
เห็นสังคมการ์ตูนไทย แค่บนเน็ตตรงนี้เท่านั้น ข้าพเจ้าก็รู้สึกหดหู่จนอยากเลิกเขียนการ์ตูนไปเลยค่ะ..... (อยากเป็นฮิกกี้จริงๆ...)
ก็ไม่ได้คาดว่าตัวเองเป็นผู้ถูกต้อง แล้วทุกคนต้องมาคิดตามข้าพเจ้าอะไรหรอกค่ะ แต่ตอนนี้มันเศร้าจริงๆ เลยอยากระบายความรู้สึกค่ะ ทุกท่านไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยก็ได้ แต่ลองเก็บเอาไปคิดสักนิดบ้างก็ยังดีค่ะ
(แล้วจะรีบอั๊พเอนทรี่อื่นดันมันลงไปค่ะ...) (ข้าพเจ้าก็ไม่ได้อยากดราม่าหรอกค่ะ)

ส่วนนึงก็เพราะดราม่าแห่งปีของวงการการ์ตูนไทยด้วยมั้งคะ (ที่เป็นประเด็นย่อยแตกออกมาอีกทีน่ะค่ะ)
ปกติข้าพเจ้ามักจะถามในใจเสมอค่ะว่าพวกคนที่ชอบเอาผลงานคนอื่นมาใช้โดยพลการ(แถมรายนี้ยังเอามาใช้ในเชิงพาณิชย์เต็มรูปอีก)แบบนี้ว่า "ถ้าคุณโดนแบบนี้มั่ง คุณจะไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ?"
เพราะว่าถ้าเป็นคนที่สร้างสรรค์ผลงานน่ะ ถ้าโดนแบบนั้นไม่ว่าใครก็เสียความรู้สึกทั้งนั้นแหละ
แล้วปรากฏว่าในบล๊อกของเค้าก็เคยโวยว่าตัวเองโดนขโมยพล๊อตไปทำหนังหรืออะไรก็แล้วแต่เถอะ มันทำให้ข้าพเจ้าช๊อคมากจริงๆค่ะ ว่าในเมื่อคุณก็เคยโดนกับตัวเองมาแล้วนี่นา เคยโดนคนเอาผลงานตัวเองไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตมาก่อนแล้วกับตัวเองแท้ๆ แล้วทำไมเค้าถึงยังทำเรื่องเลวร้ายแบบเดียวกันนี้ใส่คนอื่นได้อีก (ถ้าบอกว่าทำไปเพราะชอบเรื่องนั้นๆมากนี่ รู้สึกอยากร้องไห้มากกว่าโดนบอกว่าทำไปเพราะกระหายเงินซะอีก....) (เพราะเท่ากับว่าคุณทำร้ายเซอร์เคิ่ลที่ชอบด้วยความชอบของคุณนะ.. น่าเศร้ามั้ยล่ะ...)

เสร็จจากเรื่องนี้แล้วยังเจอต่อคอมโบด้วยตรรกะสุดโต่งของนักแปลโดลงบล๊อกท่านหนึ่งเข้าไปอีก
พูดจริงๆว่าข้าพเจ้าเป็นคนที่ไม่ได้อ่านโดแปล... (โดสแกนก็ไม่ได้อ่านค่ะ) แต่ไม่คิดจะห้ามทุกท่านไม่ให้แปลโดแจกหรอกค่ะ
ก็เข้าใจค่ะว่าโดมันราคาแพง แล้วมันก็ไม่ได้หาได้ง่ายๆ ยิ่งปัญหาใหญ่คือมันไม่ได้อ่านญี่ปุ่นออกกันทุกคน.......
(ก็นึกถึงสมัยที่ตัวเองอ่านไม่ออกเลยสักตัวแล้ว เข้าใจดีค่ะว่ามันทรมานใจขนาดไหน.....)
เพียงแต่ว่า ข้าพเจ้าเองก็ชอบเขียนโดด้วยค่ะ เพราะงั้นก็เข้าใจความรู้สึกของทางคนเขียนด้วยเหมือนกันว่าถ้าเราโดนแบบนี้มั่ง เราก็เสียใจค่ะ หมดกำลังใจด้วย ถ้ามาขอกันก่อนก็จะไม่ว่าอะไรเลยนะ...... (ให้ไม่ให้นี่อีกเรื่อง)
แล้วพอไปเจอนักแปลโดท่านหนึ่งพูดเกี่ยวกับเรื่องการขออนุญาตเจ้าของผลงานได้แบบว่า....

ข้าพเจ้าฟังแล้วอยากจะวิ่งไปตะโกนอะไรก็ได้ที่ชายทะเลให้ตัวเองหายคลั่งสักนิดค่ะ......

คือฟังแล้วมันเหมือนคนแปลท่านนี้นี่ไม่เห็นหัวเซอร์เคิ่ลคนเขียนอยู่ในสายตาเลยชอบกลค่ะ (ขออภัยที่ต้องบอกว่าเค้าพูดได้แบบ...มันเป็นการไม่ให้เกียรติเจ้าของผลงานอย่างแรงเลยด้วย....)
แล้วคือถ้ามาบอกว่าแปลเพราะชอบผลงานเค้า แล้วอยากให้ทุกคนได้อ่านกันนี่ ข้าพเจ้ารู้สึกว่ามันเป็นคำพูดที่ไม่น่าเชื่อถือเลยค่ะ (ข้าพเจ้าก็พอเค้าใจระบบของเค้าอยู่หรอกค่ะว่า เจ้าตัวก็ไม่ได้แปลเองทั้งหมด แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นค่ะ)
ทั้งอย่างนั้นแล้วยังจะแปะโดแปลลงบล๊อกอย่างไม่กลัวว่าเจ้าของงานเค้าจะมาเห็นอีกต่างหาก......
(คือต้องเข้าใจหน่อยค่ะว่าจริงๆการสแกนโดแปลแจกโดยที่เจ้าของเค้าไม่ได้อนุญาตนี่จริงๆแล้วมันก็เป็นการละเมิดลิขสิทธิ์ค่ะ ถ้าเจ้าของมาเห็นเข้านี่เป็นเรื่องแน่ๆ)

เศร้าค่ะ.... เศร้ามากๆ.....
คิดว่าที่บ่นๆไปข้างบนนั่นอาจจะมีคนเดาได้ว่าหมายถึงใครบ้าง แต่ไม่จำเป็นต้องเอ่ยนามหรอกนะคะ (โดยเฉพาะท่านหลัง ท่าทางจะมีชื่อมากว่าพูดอะไรกับเค้าไปก็ไร้ประโยชน์ ทางนั้นไม่ยอมฟังหรอก)
ถ้าให้พูดอะไรอีกสักนิด ข้าพเจ้าอยากจะบอกว่าตัวเองไม่ห้ามการแปลโดแจกก็จริง แต่ก็ไม่สนับสนุนให้เอามาแจกในที่เปิดอย่างบล๊อกหรอกค่ะ ยิ่งโดยเฉพาะเฮตาเลียที่มีประเด็นความอ่อนไหวมากกว่าเรื่องอื่นอยู่ด้วยนี่.... ข้าพเจ้าห่วงจะมีคนที่ไม่รู้จักเฮตาเลียเลยมาเจอเข้าค่ะ แล้วเพราะว่าเพิ่งมีการไล่ล่าพวกนิยายNC ไปเองด้วย ข้าพเจ้าก็ยิ่งกลัวค่ะว่าเฮตาเลียต่อให้ไม่เรท แต่ถ้ามีคนมองว่ามันเป็นการหมิ่นประเทศนั้นๆแล้ว มันจะโดนยกมาเป็นประเด็นโจมตีไปด้วยเนี่ยสิคะ (ที่เกาหลีก็เพิ่งมีเรื่องไปเองด้วย ไม่อยากคิดเลยว่าไทยจะมีมั่งรึเปล่า....)

ไม่อยากมองโลกในแง่ดีซะจนกลายเป็นสายเกินแก้ค่ะ... อะไรที่มันสามารถป้องกันได้ ก็น่าจะรีบทำไปเสียแต่เนิ่นๆดีกว่า

ก่อนหน้านี้ก็เคยพูดไปแล้ว... ประเทศไทยเป็นประเทศที่ละเมิดลิขสิทธิ์เป็นอันดับสามของโลกค่ะ แต่ถ้าปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไป สักวันคงได้ขึ้นแท่นที่หนึ่งแน่ๆค่ะ....

(หลังจากไปนอนพักได้หลายคืนแล้วก็พอจะอารมณ์เย็นขึ้นมาแล้วค่ะ ...ตอนเช้าหรือเย็นจะมาอั๊พอย่างอื่นแทนลงไปล่ะค่ะ)

edit เพิ่มค่ะ

>>คุณcvane
ข้าพเจ้าอึ้งคนๆนั้นมากที่มีความคิดทำนองว่า "ถ้าไม่ถูกจับ แสดงว่าไม่ผิด"
คือ... ถ้าปล่อยให้ถูกจับขึ้นมาจริงๆ ไม่คิดมั่งหรือค่ะว่าแบบนั้นมันสายเกินไปแล้วน่ะ?
ทำไมถึงต้องรอให้ตัวเองถูกจับขึ้นมาก่อนจริงๆแล้วค่อยคิดได้ค่ะว่าเรากำลังทำในสิ่งที่ไม่สมควรทำลงไปน่ะ....
แบบนั้นล่ะค่ะที่ข้าพเจ้าเรียกว่าสายเกินแก้...
แล้วก็เศร้ากับคนๆนั้นมากที่รู้ทั้งรู้ว่าการเอาผลงานของคนอื่นไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตนั้นมันเป็นเรื่องเลวร้ายมากขนาดไหน เค้าก็ยังทำมันลงไปโดยที่บอกว่าตัวเองไม่รู้?
ข้าพเจ้าก็ได้แต่หวังว่าเค้าจะไม่ทำมันอีกจริงๆ... (ไม่ใช่แค่ปล่อยให้คนลืมแล้วก็กลับมาทำอีกนะ..)

>>คุณdark_shochan
จุ๊ๆ ไม่พูดค่ะว่าหมายถึงใคร ^^
ข้าพเจ้าดีใจค่ะที่มีคนที่เข้าใจว่าเพราะอะไรมันถึงไม่สมควรแปะในที่เปิด แบบท่านอยู่ (ยิ่งเพราะฟังตรรกะแบบนั้นแล้วมาเจอคนที่สามารถคุยกันด้วยเหตุผลได้นี่ อย่างกับเห็นแสงสว่างในความมืดเลยค่ะ)
ให้พูดแล้วข้าพเจ้าก็คงอยากให้คนแปลรู้สึกผิดสักนิดกับสิ่งที่ตัวเองทำอยู่มั้งคะ... มันไม่ใช่สิ่งที่ควรเอาไปวางท้าสายตาให้เจ้าของมาเห็นแบบนั้นเลย
ถ้าเกรงใจและให้ความเคารพเจ้าของผลงานสักหน่อยก็อยากให้เอาไปแอบๆสักนิดก็ยังดีค่ะ
(ข้าพเจ้าเข้าใจค่ะว่า ถ้ามันเป็นของญี่ปุ่นน่ะ เกือบทั้งร้อยเลยที่เค้าจะไม่อนุญาตให้เอาไปแปลน่ะ แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าเราควรจะหยิบงานของเค้ามาแปลโดยไม่สนใจว่าเจ้าของจะอนุญาตหรือไม่น่ะค่ะ)
ข้าพเจ้าก็ไม่ได้อยากห้ามการแปลค่ะ แต่ก็เชื่อว่ามันก็ควรจะมีมารยาทในการเอามาแปลด้วย (ข้าพเจ้าเรื่องมากเกินไปรึเปล่านะ)
พูดจริงๆว่าที่ญี่ปุ่นเองก็มีขายไปรษณีย์ให้กับต่างประเทศอยู่ แต่ว่าเดี๋ยวนี้คนที่ยอมทำแบบนั้นน่ะ มันลดลงไปมากแล้ว คิดว่าเป็นเพราะอะไรคะ?
เพราะว่ามันยุ่งยาก หรือว่า....

>>คุณPalm_NoI
มันทำให้ข้าพเจ้ารู้ซึ้งเลยว่า ประเทศเราเนี่ย... ละเมิดลิขสิทธิ์อันดับสามของโลกจริงๆ.... คือขนาดเรื่องที่เล็กน้อยอย่างการขออนุญาตนำผลงานคนอื่นไปใช้ โดยที่อีกฝ่ายก็เป็นปุถุชนคนธรรมดาแบบเดียวกัน ก็ยังทำไม่เป็นกันเลย...
ข้าพเจ้าฟังท่านอื่นเวลาคุณคนนี้อธิบายเหตุผลที ข้าพเจ้าก็ปวดตับปวดไตปวดม้ามโคตรเหมือนกันค่ะ.. ยิ่งมีคุณปาล์มมาย้ำให้อีกชั้น ก็ยิ่งคิดจริงๆว่าทำไมคนๆนี้ถึงได้โคตรตักน้ำรดหัวตออะไรจะขนาดนี้ (อาจจะแรงไปหน่อย แต่มันตรงตัวที่สุดแล้วอ่ะ)
ตอนที่ได้ฟังเพื่อนเล่าเรื่องคุณหัวตออธิบายเกี่ยวกับการขออนุญาตเจ้าของผลงานทีนี่... คิดขึ้นมาคำแรกนี่คงจะเป็น "เห็นแก่ตัว" นั่นละค่ะ (คือสนใจแต่ตัวเอง เจ้าของทางโน้นจะเป็นยังไงไม่สนเลย)
ข้าพเจ้าก็อยากให้มีการรณรงค์เป็นเรื่องเป็นราวเหมือนกันค่ะ อยากให้ประเทศนี้พัฒนาไปในทางที่ดีขึ้นเหมือนกัน เพราะถ้าปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไป คนไทยเนี่ยแหละที่จะเป็นคนตัดอนาคตตัวเอง.. (ถ้ามัวแต่เห็นแก่ตัว ใครละจะมาอยากคบด้วย)
ให้พูดแบบเฮตาเลียก็... คุณน่ะ อยากเห็นไทซังเป็นคนที่ชอบเอาผลงานของคนอื่นโดยเฉพาะท่านฮอนดะมาใช้โดยไม่ได้รับอนุญาต แล้วยังภาคภูมิใจกับตัวเองเสียเหลือเกิน แถมไม่แม้แต่จะคิดว่าตัวเองทำอะไรผิดด้วย รึเปล่าคะ?

>>คุณป้าแดง underground
อารมณ์ทำพวกเว็ปยูเนี่ยนรึเปล่าคะ? หรือแบบเดียวกับ online fanart protection ของทางญี่ปุ่นเหรอคะ?
ข้าพเจ้าก็อยากสนับสนุนให้มีการรณรงค์ต่อต้าน Art thief กันอย่างจริงจังค่ะ คนไทยโตมากับของละเมิดลิขสิทธิ์และรักสบายมากจนเกินไป (เคยตัวในสิ่งแย่ๆ.. ว่างั้นเถอะ)
ข้าพเจ้าต่อให้ไม่ได้เป็นคนทำก็ยังรู้สึกละอายมากเลยค่ะที่เจ้าของภาพที่ถูกขโมยคนนั้นออกมาพูด แล้วคิดจริงๆนะคะว่าต้องให้ถูกประนามอีกมากแค่ไหนถึงจะรู้สึกตัวกันว่าเราไม่ควรเอาภาพคนอื่นเค้ามาใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตกันนะ...
แล้วคิดว่าปัญหาใหญ่สุดๆคือ จะทำยังไงให้เด็กรุ่นต่อไปเองก็มีจิตสำนึกเรื่องนี้ด้วยเช่นกัน.... (เหมือนมันมีกันเป็นรุ่นๆไป ไม่ได้มีการสานต่อให้ต่อเนื่องกับคนทุกรุ่นอ่าค่ะ...)

>>คุณชิน
ก็เห็นแอบมานานแล้วนิคะ? ^^a (ล้อเล่นค่ะ)
ค่ะ อย่างที่บอกไปแล้วข้างบนค่ะ ข้าพเจ้าก็ไม่ได้จะห้ามการอ่านโดสแกนหรือการแปลแจก แค่ว่าอยากให้คนแจกเค้าช่วยหลบๆซ่อนๆจากสายตาเจ้าของเค้าหน่อยเถอะ ไม่ใช่ทำตัวเหมือนไม่แคร์ว่าเจ้าของจะมาเห็นยังไงก็ไม่สน
ข้าพเจ้าฟังเรื่องที่ท่านเล่าแล้ว แอบชื่นชมท่านนะคะ
อย่างน้อยท่านก็รู้ตัวว่าตัวเองทำไม่ถูก และได้ทำการขออนุญาตเจ้าของด้วย คือข้าพเจ้าว่าอย่างน้อยมาขออนุญาตให้รู้เนี่ย ก็ยังรู้สึกรับได้ค่ะ การที่ไม่ได้อนุญาตนั้น ข้าพเจ้าเชื่อว่ามันไม่ได้เป็นเพราะรู้สึกไม่ดีกับการโดนเอาไปแปล แต่ว่าคนญี่ปุ่นเค้าจะรับผิดชอบในผลงานของเค้ามากค่ะ ถ้ามีการเอาไปแปลแล้วมีปัญหาอะไรขึ้นมา เค้าก็รู้สึกว่าตัวเองต้องรับผิดชอบค่ะ
แล้วก็ท่านไม่ได้พยายามจะหาเหตุผลให้การกระทำของตัวเองกลายเป็นสิ่งที่ถูกต้องขึ้นมา ข้าพเจ้าว่าตรงนี้เป็นเรื่องสำคัญค่ะ (พูดจริงๆว่าเดี๋ยวนี้หาคนที่กล้ายอมรับว่าตัวเองผิดน่ะ ยากเหลือเกิน....)
ไม่เป็นไรค่ะ ข้าพเจ้าว่าสิ่งที่ท่านพูดมายังน่าเชื่อมากกว่าคนที่บอกว่าให้เกียรติเซอร์เคิ่ล แต่ก็ไม่มีความคิดจะไปขออนุญาตเลยสักนิดด้วยเหตุผลที่เห็นแก่ตัวเอามากๆ แล้วถ้าหากท่านมาบอกเจ้าของเพลงนั้นๆก่อนที่จะให้เจ้าของเพลงไปเจออัลบั้มที่เอาเพลงตัวเองไปร้องโดยไม่บอกกล่าวกันก่อน ความรู้สึกมันต่างกันมากนะคะ ^^